Wednesday, June 13, 2012

Όταν «Eκείνος ο κάποιος» γελάει...


Ο Χρόνος είναι πολύτιμος και αυτό γιατί δεν υπάρχει το μαγικό ραβδάκι με το οποίο θα καταφέρουμε να τον σταματήσουμε. Ακόμα χειρότερα δεν μπορούμε να επιστρέψουμε πίσω για να αλλάξουμε ενδεχομένως κάποια πράγματα. Αλήθεια θα είχατε την δύναμη να αλλάξετε τα πράγματα γυρνώντας πίσω στο παρελθόν ;

Εγώ προσωπικά μάλλον όχι, γιατί η ζωή, μου έχει δείξει ότι κύκλους κάνει και τείνει να επαναλαμβάνει τόσο τις καλές όσο και τις κακές στιγμές. Πράξεις, σκέψεις και αποφάσεις του παρελθόντος που καθορίζουν μόνο σε θεωρητικό επίπεδο το μέλλον…

Ένα αγαπητό πρόσωπο, μου είπε πρόσφατα ότι όταν κάνουμε σχέδια για το μέλλον «εκείνος ο κάποιος» γελάει με την πάρτι μας και είμαι σίγουρος ότι στην περίπτωση μου παίζει να χτυπιόταν και στα πατώματα από τα γέλια!

Παρόλα αυτά είμαι πεπεισμένος ότι ο χρόνος «Δεν είναι ο καλύτερος γιατρός», δεν βρίσκεται εκεί για να γιατρέψει τις πληγές μας αλλά για να τις απαλύνει. Φανταστείτε τις εμπειρίες μας σαν γεωμετρικά σχήματα με αιχμηρές γωνίες που μας πληγώνουν και ο χρόνος είναι ο μόνος που θα καταφέρει, λόγω φθοράς, να τις κάνει λιγότερο κοφτερές ώστε να μη μας πληγώνουν πια.

Το σημάδι από το χτύπημα όμως θα υπάρχει για πάντα…  Είναι απαραίτητο, για να μας υπενθυμίζει τα λάθη μας αλλά και των υπολοίπων. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να γνωρίζουμε το τι θα πρέπει να επιλέξουμε ή να αποφύγουμε στο μέλλον…

Εάν ο χρόνος καταφέρει και επουλώσει εντελώς τις πληγές, τότε αυτό σημαίνει ότι εκείνες οι εμπειρίες που τις προκάλεσαν δεν σήμαιναν τίποτα για την ζωή σου, πράγμα ακόμα χειρότερο κατά την άποψη μου. Αλίμονο σε αυτούς που φλερτάρουν με την λήθη, είναι απλά τρομακτικό.

Πρέπει και οφείλουμε στον εαυτό μας να είμαστε χαρούμενοι με όσα έχουμε ανεξαρτήτως του πώς τα φέρνει η ζωή και για ποιόν λόγο.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε μεγάλα σχέδια για το μέλλον ούτε να βλέπουμε το τέλος της σκάλας για να ανέβουμε το πρώτο σκαλοπάτι.

Εξάλλου η ζωή είναι συναρπαστική και στο τέλος πάντα θα μας χαμογελάει !

Υγ : Όχι, δεν μου λάσκαρε κάποια βίδα καλοκαιριάτικά αλλά είναι από εκείνες τις λίγες στιγμές που κάτι με «ταρακούνησε» και γράφω για αυτό όπως έκανα και κάθε άλλη φορά μέσα από τα ελάχιστα πλέον post μου. 

Monday, April 2, 2012

Στρατός...

Όλους μας κάποτε μας καλεί η μαμά Πατρίδα για να εκπληρώσουμε την υποχρέωση μας απέναντι της η οποία είναι η στρατιωτική θητεία (μαζί με μερικές ακόμα χιλιάδες υποχρεώσεις προς αυτήν, άμεσα μετρίσιμες σε νομισματική μονάδα).

Κάποιοι πάνε σε μικρή ηλικία ενώ κάποιοι άλλοι σε ακόμα μικρότερη τόσο που το καθημερινό ξύρισμα δεν αποτελεί πρόβλημα, ενώ κάποιοι άλλοι σαν του λόγου μου πάμε στον στρατό λίγο πρώτου αρχίσουμε να συμπληρώνουμε ένσημα για το κοντινότερο ΚΑΠΗ (Να είναι καλά οι σπουδές…).

Αυτή τη στιγμή είμαι με άδεια μερικών ημερών αφού πέρασα από τον πρώτο μήνα εκπαίδευσης ως νεοσύλλεκτος και αναμένω χωρίς καμία όρεξη για να επιστρέψω στη μονάδα μου, να με μεταφέρουν Αυλώνα και στη συνέχεια στην Κύπρο… Μια δική τους και όχι δική μου επιλογή να στρατευτώ στη μεγαλόνησο…

Εντυπώσεις

Έχοντας μεγαλώσει σε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον όπου οι σπουδές ήταν δεδομένες θεωρούσα ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων σπουδάζουν κάτι, ακόμα και αν αυτό το κάτι λέγετε ΙΕΚ ζαμπονοκοφτικής. Ξαφνικά βρέθηκα σε ένα περιβάλλον ανάμεσα σε 18χρονα και 19χρόνια παιδιά εκ των οποίων, μια μεγάλη μερίδα δεν είχε βγάλει καν το Γυμνάσιο και αδυνατούσαν να κατανοήσουν μέχρι και τα πιο απλά πράγματα.

Γιατί δεν εκτελάς ;

Σαν να μην έφτανε αυτό οι εκπαιδευτές αλλά και μια μεγάλη δυστυχώς πλειοψηφία από βαθμοφόρους ήταν και πάλι ηλικίας 19-20 άντε 21 ετών χωρίς ουσιαστικές γνώσεις απλών καθημερινών πραγμάτων. Με προσπάθεια προσπαθούσα να συγκρατηθώ και να μην βάλω τα γέλια όταν παιδάκια 10 χρόνια μικρότερα μου με αυστηρό τόνο στη φωνή τους έλεγαν «Γιατί δεν εκτελάς;» ή όταν λοχίας επέμενε με επίσης αυστηρό και απόλυτο τόνο (όπως προστάζει η στρατιωτική του ιδιότητα), ότι σε χάρτη ο οποίος είναι σε κλίμακα 1:50.000 , το 1 cm αναλογεί σε 1 Km απόσταση… Χρειάστηκε αρκετή προσπάθεια για να τον πείσουμε ότι 1 cm = 500 m

Καθαριότητα

Για το θέμα της διαβίωσης στο κέντρο που ήμουν εγώ τα πράγματα είναι απλά ξεκάθαρα. Δεν υπάρχουν αρκετές σκούπες και σφουγγαρίστρες και όσες υπάρχουν πρέπει να έχουν ξεμείνει από την έναρξη της επανάστασης του 1821. Απορρυπαντικά έστω και τα απαραίτητα, όπως χλωρίνη για την τουαλέτα δεν υπάρχουν ούτε για πλάκα και ο λοχαγός αρνήθηκε στο να φέρουμε με δικά μας έξοδα απορρυπαντικά για να ξεβρομίσουμε λιγάκι το λόχο. Η θέρμανση και το ζεστό νερό ήταν το άλλο μεγάλο ανέκδοτο της υπόθεσης. 25 ημέρες στο κέντρο εκπαίδευσης και ζεστό νερό ή θέρμανση είδαμε μόνο την πρώτη ημέρα. Σχεδόν καθημερινό μπάνιο με κρύο… πολύ κρύο νερό…

Εμβόλια

Ποια εμβόλια ; Κανένα απολύτως εμβόλιο, αφού η Πατρίδα μας δεν έχει λεφτά για τέτοιες αηδίες.

Φαγητό

Καλό το κοτόπουλο, η φακιές, η φασολάδα και η καρμπονάρα αλλά μετά από 25 ημέρες δεν θές ούτε να τα βλέπεις. Οι μάγειρες έκαναν ότι ήταν δυνατόν ώστε το φαγητό να είναι νόστιμο και καλής ποιότητας και τις περισσότερες φορές το κατάφερναν.

Για να λέω και του στραβού το δίκιο προσωπικά κανείς δεν με ενόχλησε στον στρατό και για αυτό ίσως να φταίνε λίγο οι σπουδές μου, λίγο η ηλικία μου, ίσως και ο χαρακτήρας μου όμως με τίποτα δεν μπορεί κάποιος να με πείσει ότι υπάρχει κάποια λογική σε ότι γίνετε εκεί μέσα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα θα έλεγα ότι είναι η έλλειψη ύπνου όχι γιατί έχω μάθει να κοιμάμαι πολλές ώρες αλλά γιατί στο κέντρο που εγώ ήμουν τουλάχιστον φρόντιζαν να μας κρατάνε στην τσίτα συνεχώς, με ανορθόδοξους τρόπους όπως «Μεσημεριανή ξεκούραση-Ελεύθερος χρόνος 15:00 με 17:00 που όμως απαγορεύεται να κοιμηθείς, απαγορεύεται να κάτσεις στο πάτωμα, απαγορεύεται να κάτσεις στο κρεβάτι, απαγορεύεται να ξαπλώσεις, απαγορεύεται να πάς εκεί, κ.τ.λ.» Ένα μεγάλο συνονθύλευα από «απαγορεύεται» και «δεν προβλέπεται» χωρίς καμία μα καμία λογική εκτός από το να μας σπάσουν τα νεύρα.

8 μήνες έμειναν ακόμα και ελπίζω να περάσουν γρήγορα πριν η ηλιθιότητα των όσων βλέπω εκεί μέσα με επηρεάσουν. Λένε πώς στην Κύπρο τα πράγματα είναι καλύτερα, τουλάχιστον από εγκαταστάσεις και σοβαρότητα, αλλά αυτό θα το διαπιστώσω σύντομα πιστεύω.

Κουράγιο παλικάρια και καλή υπομονή σε όλους

Sunday, December 25, 2011

Εκείνο εκεί το «γραμμένο» παρελθόν

2 ολόκληρα posts όλο το 2011. Και εγώ αναρωτιέμαι πραγματικά το πώς άντεξα, αλλά είναι ο καιρός τέτοιος που δεν ξέρεις πραγματικά τι αξίζει να γράψεις. Δυστυχώς ή ευτυχώς όρεξη για βλακείες που μας κάνουν αραιά και που να χαμογελάμε δεν υπάρχει ιδιαίτερη και αυτό υποθέτω ότι οφείλετε στο γενικότερο κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά σε τούτη τη χώρα (ναι… νομίζω πώς τυπικά τουλάχιστον η Ελλάδα είναι ακόμα χώρα) σχετικά με την οικονομική κρίση.

Πώς μπορείς άραγε να χαμογελάς όταν όλοι γύρω σου έχουν πάψει να το πράττουν εδώ και καιρό ; Εγώ προσπαθώ αλλά δεν είναι εύκολο και νομίζω οι περισσότεροι, αν όχι όλοι το αντιλαμβάνεστε.

Κάτι με πιάνει όμως τις ημέρες των Χριστουγέννων και θυμάμαι αυτό το blog και τις παλιές μου συνήθειες οι οποίες είχαν σχέση με το ραδιόφωνο, τη μουσική, την αρθογραφία και γενικότερα το γράψιμο. Με αφορμή μερικές στιγμές νοσταλγίας για το παρελθόν, για τα χρόνια που σίγουρα ήμασταν αφελέστεροι άρχισα να σκαλίζω τούτο το blog το οποίο αν και δεν περιλαμβάνει πραγματικά πολύ υλικό ανακάλυψα ότι είναι ένα πραγματικά καλό ημερολόγιο το οποίο μου έφερε στο μυαλό εκατοντάδες αναμνήσεις.

Άλλες καλές, άλλες κακές, όμως ανακάλυψα ότι μέσα από τα κείμενα που από το 2006 έως και σήμερα έχουν περάσει 5 χρόνια και σε πολλά από τα posts αποτυπώνονται πολύ έντονα τα συναισθήματα μου μια δεδομένη χρονική στιγμή. Άλλα είναι όμορφα, χαρούμενα και άλλα άσχημα, όλα όπως αποτελούν ένα κομμάτι του εγώ μου που σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να λείπει από εκεί (ας θυμηθώ να πάρω ένα Backup κάποια στιγμή).

Είναι όμορφο το συναίσθημα να διαβάζεις αυτά που έχεις γράψει μια στο τόσο και να πραγματοποιείς με αυτόν τον τρόπο ένα μοναδικό, καθαρά προσωπικό ταξίδι στο παρελθόν σου. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορείς να το μοιραστείς ούτε στο ελάχιστο με κάποιον τρίτο αλλά σίγουρα βοηθάει στο να γνωρίσεις τον εαυτό σου καλύτερα, να δεις τις αλλαγές με την πάροδο του χρόνου και ενδεχομένως να γίνει λίγο καλύτερος άνθρωπος. Έχει πραγματικά ενδιαφέρον, αξίζει το κόπο και θα με καταλάβετε όταν και εάν αποφασίσετε να διαβάσετε κάτι που έχετε γράψει πολλά χρόνια παλιότερα.

Μια φωτογραφία αξίζει 1000 λέξεις όμως ένα κείμενο αξίζει πολύ περισσότερο αφού δεν ξεθωριάζει.

Σας προτρέπω λοιπόν, αρχίστε να γράφετε τις σκέψεις, τα συναισθήματα σας, την οργή και την χαρά σας! Δεν χρειάζεται βεβαίως να το κάνετε δημόσια…

Υγ : Θα τα πούμε στις 31

Wednesday, December 21, 2011

Είναι κανείς εδώ ;

Πραγματικά αναρωτιέμαι !

Είναι και χρονιάρες μέρες ! χιχι :)

Monday, April 18, 2011

Βαριέμαι...

Βαριέμαι, βαριέμαι και συνεχίζω να βαριέμαι όλο και περισσότερο. Όχι γενικά αλλά αυτή τη στιγμή… Είναι αργά, είμαι κουρασμένος αλλά βαριέμαι ακόμα και να πάω για ύπνο. Δούλευα, διάβαζα, προσπαθούσα να οργανώσω την σκέψη μου και να βάλω σε τάξη το χάος που επικρατεί μέσα στο μυαλό μου αλλά αυτό ήταν μάταιο.

Είναι εκείνες η στιγμές που σκέφτεσαι τόσο έντονα το παρελθόν και ταυτόχρονα φαντάζεσαι τόσο ζωντανά το μέλλον που είναι να τρελαίνεσαι! Το χειρότερο όμως είναι ότι θέλω να κάνω τόσα πολλά (εκτός από αυτά που πρέπει να κάνω) που νιώθω ότι δεν με φτάνουν ούτε δύο ζωές αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σταματάω να προσπαθώ… απλά αυτή τη στιγμή βαριέμαι !

Καλό Πάσχα :P

Friday, December 31, 2010

Λίγο πριν το 2011

Είπα πριν το 2010 φύγει να κάνω ακόμα ένα post μίας και το συνηθίζω… έτσι για να φύγει η γρουσουζιά του 10 και να είμαστε όλοι μας καλύτερα το 11.

Ορίστε λοιπόν !

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε όλους με υγεία και χαρά !

Υγ : Βαρέθηκα να λέω «εύχομαι να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι»… Καιρός μου φαίνεται να σταματήσουμε να το ευχόμαστε και να το πραγματοποιήσουμε !

Thursday, July 29, 2010

istream.gr - Έχω χάσει τον ύπνο μου : Το μεγαλύτερο; beach party της Κρήτης !

Έχω χάσει τον ύπνο μου αλλά όχι γιατί ανυπομονώ να βρεθώ δίπλα σε κάποια μπάρα και να πίνω σφινάκια ή να χορεύω με αιθέριες υπάρξεις έως το πρωί.

Τον ύπνο μου τον έχω χάσει εγώ και ακόμα δύο φίλοι-συνεργάτες και αυτό γιατί ενώσαμε τις δυνάμεις μας για να κάνουμε κάτι πρωτοποριακό για τα δεδομένα της Κρήτης. Αυτό το κάτι είναι η ζωντανή μετάδοση μέσω Internet του B.I.G Party Ierapetra Xperience 2 !

Την Παρασκευή 30 Ιουλίου στις 18:00 η μετάδοση θα πρέπει να ξεκινήσει από το site που φτιάξαμε και ανεβάσαμε μέσα σε ελάχιστες ημέρες, το www.istream.gr .


Τι θα κάνουμε :


Καταρχήν η εταιρία μου (OCTO NETWORKS – octo.gr ) έχει αναλάβει την κατασκευή και την διαχείριση του site για την μετάδοση, του ενδιάμεσου server για την αναμετάδοση, του υπολογιστή-τέρας που θα παίξει τον ρόλο της μονταζιέρας αλλά και την κατασκευή ορισμένων ιδιοκατασκευών όπως μίκτες εικόνας και ήχου. Η εταιρία IERWN O.E. – ierwn.gr έχει αναλάβει την ασύρματη ζεύξη για την παροχή broadband internet στην παραλία από το κέντρο της Ιεράπετρας, την εγκατάσταση των ασύρματων links για τις φορητές κάμερες και άπειρες πατέντες σχετικά με τις καλωδιώσεις και το hardware.

Έχουμε επιστρατεύσει μέχρι και βανάκι εξωτερικών μεταδόσεων (από το Ράδιο Λασίθι 92.3) για την όλη ιστορία και έχουμε να κοιμηθούμε 10 μέρες τώρα προσπαθώντας να προετοιμαστούμε για ένα Event που όπως όλα δείχνουν θα ξεπεράσει κάθε προηγούμενο αφού εκτός από το Beach Party αυτό κάθε αυτό θα δώσει ταυτόχρονα συναυλία όλο το Family the label.

Συνοπτικά ο εξοπλισμός :

Ασύρματη ζεύξη 5 χιλιομέτρων από το κέντρο της Ιεράπετρας μέχρι την παραλία (δεν θέλετε να ξέρετε τον εξοπλισμό που εμπλέκετε…)

3 Broadband συνδέσεις Internet 24 Mbit

10 κάμερες !!!

2 ασύρματες φορητές Full HD

6 μπαταρίες (πατέντα)

Τσάντες πλάτης για μεταφορά ασύρματου εξοπλισμού (πατέντα)

3 UPS + 3 Σταθεροποιητές τάσης + Γεννήτρια

Ψηφιακός μίκτης εικόνας-ήχου

Αναλογικός μίκτης-switch εικόνας-ήχου (πατέντα)

1 υπολογιστής μοντάζ , 1 υπολογιστής live encoder, 1 υπολογιστής backup, 1 υπολογιστής για video wall, 2 απομακρυσμένοι Servers

46’’ TV , 2 Projectors

Αυτόνομα dvd recorders, καταγραφικά καμερών και μερικές εκατοντάδες μπλιμπλίκια τα οποία αυτή τη στιγμή είναι όλα μαζί διάσπαρτα μπροστά μου! Σε συνδυασμό με χιλιάδες καλώδια για να συνδεθούν όλα αυτά, χώρια την καλωδίωση χιλιομέτρων που έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται αυτή τη στιγμή την παραλία του Αγίου Ανδρέα όπου και θα πραγματοποιηθεί το party.

Σε όλα αυτά προσθέστε σχεδόν ένα μήνα δουλειάς από 3 άτομα καθημερινά + 4 ακόμα την βραδιά του party και προσπαθήστε να βγάλετε το κόστος του εγχειρήματος… εμείς πάντως φοβόμαστε!

Εάν λοιπόν ο καιρός, οι servers, οι internet providers (3 διαφορετικοί) και τα μηχανήματα, μας κάνουν την χάρη θα μπορείτε να δείτε κάτι πρωτοποριακό την Παρασκευή 30 Ιουλίου στις 18:00 μέσα από το site http://www.istream.gr !